نشر نگاه
کتاب وقتی نیچه گریست: رمانی دربارهٔ تسخیر ذهن، اثر اروین د. یالوم و با ترجمهٔ سید اسماعیل اریب، رمانی فلسفی و روان‌شناختی دربارهٔ رنج‌های درونی، رابطهٔ درمانگر و بیمار و نقش گفت‌وگو در شناخت خویشتن است. داستان در وین قرن نوزدهم شکل می‌گیرد و با پیوند دادن شخصیت‌های تاریخی به روایتی داستانی، خواننده را به تأمل دربارهٔ وسواس، آزادی، انتخاب و معنای زندگی دعوت می‌کند.
نام نویسنده: اروین د. یالوم (Irvin D. Yalom)
مترجم: سید اسماعیل اریب
نوع جلد: شومیز
سایز: رقعی
وزن کتاب: 341 گرم
• نویسنده: اروین د. یالوم؛ روان‌پزشک و نویسندهٔ آثار داستانی و غیرداستانی در حوزهٔ روان‌شناسی.
• عنوان اصلی اثر: When Nietzsche Wept.
• داستان در وینِ قرن نوزدهم می‌گذرد و شخصیت‌هایی چون فریدریش نیچه، یوزف برویر و لو سالومه در آن حضور دارند.
• اثر آمیزه‌ای از شخصیت‌های تاریخی و تخیل داستانی است و نباید آن را گزارش مستند یک رابطهٔ درمانی واقعی تلقی کرد.
• مناسب علاقه‌مندان به رمان‌های فلسفی، روان‌شناختی و گفت‌وگومحور.
• اطلاعاتی مانند شابک، تعداد صفحات، قطع، نوع جلد و سال چاپ باید از شناسنامهٔ نسخهٔ دقیق ناشر تأیید شود.
• پیش از ثبت نهایی محصول، نام مترجم و ناشر را با جلد و صفحهٔ شناسنامهٔ کتاب تطبیق دهید؛ اطلاعات آنلاین دربارهٔ نسخه‌های فارسی مختلف یکسان نیست.
0.0
«وقتی نیچه گریست» از نمونه‌های شناخته‌شدهٔ رمان روان‌شناختی و فلسفی اروین د. یالوم است؛ نویسنده‌ای که دانش روان‌پزشکی و روان‌درمانی را با داستان‌پردازی پیوند می‌دهد. جذابیت اصلی اثر در رویارویی دو ذهن متفاوت است: فیلسوفی که با رنج و بحران‌های درونی دست‌وپنجه نرم می‌کند و پزشکی که در مسیر کمک به دیگری، ناچار می‌شود به مسائل شخصی خود نیز توجه کند.
گفت‌وگوها و کشمکش‌های فکری شخصیت‌ها، زمینه‌ای برای طرح پرسش‌هایی دربارهٔ آزادی، میل، تنهایی، معنای زندگی و مسئولیت فردی فراهم می‌کنند. این رویکرد ممکن است برای خوانندگانی که به رمان‌های پرحادثه و پرشتاب علاقه دارند، گاه تأمل‌برانگیز و گفت‌وگومحور به نظر برسد؛ اما برای علاقه‌مندان به فلسفه و روان‌شناسی، همین ویژگی می‌تواند بخش مهمی از جذابیت کتاب باشد.
نکتهٔ مهم آن است که اثر را باید رمانی مبتنی بر شخصیت‌های تاریخی دانست، نه سندی تاریخی از گفت‌وگوهای واقعی نیچه و یوزف برویر. در مجموع، کتاب انتخابی مناسب برای خوانندگانی است که داستان را راهی برای اندیشیدن به ذهن، روابط انسانی و انتخاب‌های دشوار زندگی می‌دانند.
کتاب وقتی نیچه گریست: رمانی دربارهٔ تسخیر ذهن، اثر اروین د. یالوم، رمانی فلسفی و روان‌شناختی است که در وینِ قرن نوزدهم روایت می‌شود؛ فضایی که اندیشه‌های فلسفی، پزشکی و روان‌شناسی در آن در حال شکل‌گیری و تحول‌اند.
در مرکز داستان، فریدریش نیچه، فیلسوف نامدار آلمانی، و یوزف برویر، پزشک برجستهٔ وینی و از چهره‌های اثرگذار در تاریخ روان‌کاوی، قرار دارند. لو سالومه از برویر می‌خواهد برای کمک به نیچه وارد عمل شود. گفت‌وگوهای میان این دو، به‌تدریج از رابطهٔ معمول پزشک و بیمار فراتر می‌رود و هر دو را با ترس‌ها، خواسته‌ها و تعارض‌های درونی خود روبه‌رو می‌کند.
یالوم در این اثر، واقعیت‌های تاریخی را با موقعیت‌ها و گفت‌وگوهای داستانی درهم می‌آمیزد. از همین رو، کتاب را نباید گزارشی مستند از ملاقات واقعی نیچه و برویر دانست؛ بلکه با رمانی روبه‌رو هستیم که از شخصیت‌های تاریخی برای بررسی پرسش‌های انسانی و روان‌شناختی بهره می‌گیرد.
از موضوعات اصلی کتاب می‌توان به وسواس و رنج روانی، تنهایی، آزادی فردی، مسئولیت انتخاب، رابطهٔ درمانگر و بیمار و تأثیر گفت‌وگو بر شناخت خویشتن اشاره کرد. این رمان برای خوانندگانی مناسب است که از داستان‌هایی با لایه‌های فکری و فلسفی لذت می‌برند و دوست دارند در کنار دنبال‌کردن روایت، دربارهٔ ذهن و پیچیدگی‌های زندگی انسان نیز تأمل کنند.
این معرفی دربارهٔ محتوای اثر اصلی است. مشخصات فنی چاپِ ترجمهٔ سید اسماعیل اریب از مؤسسهٔ انتشارات نگاه، از جمله تعداد صفحات، شابک و سال انتشار، باید با شناسنامهٔ همان نسخه تطبیق داده شود.
